Beim Meggle-Baur kommt huir ins Haus
Zum easchte Mal a Nikolaus.
D`Muatter moit, es sei wohl Zeit,
dass endlich mal an Klause geit.
Weil`s Folge ziemlich lottre duat,
däb so a Nikolaus ganz guat!
Drum hat dia Beire huir bestimmt,
das ma an Klaus und Krampus nimmt.
Sche seit fünfe wartet d` Kind,
in der Stube, z`weitescht hind.
Sie hocket ganz verdaddret dött,
und hand sche Magegrimme ghett.
Des Gfühl, des brauch i idd beschreibe,
es duat guat in Erinnerung bleibe!
So hand se gwartet, die vier Kind,
wia brav dia doch auf oimaul sind?
D` Muatter hat a Gschicht verzellt,
bis z`maul dr Hund im Gang duß bellt,
Glei set se drauf: "Deas weat a sei!"
Tür gauht auf - und wea kommt rei?
Dr Opa schloaget rei bei´r Tür,
in der Hand a Halbe Bier
und set: "Warum hockt heit alls dau,
iatz kommt doch nau glei Tagesschau?"
D`Kind, dia fallet sich in d´ Arm,
Gott sei Dank - bloß Fehlalarm!
Dia Erleichtrung, die war schea!
D` Muatter set: "Opa, hock hea
dau an de Tisch und gib a Ruah,
dr Fernsehkaschte bleibt heit zua,
mir wartet auf de Nikolaus!
Hausch du koin gseache vor em Haus?"
"Noi", moit glei dr. Opa drauf
und macht sei Halbe Woize auf!
Er nimmt an Schluck, z`maul weats`s mea laut,
an d´Stubetür hat ebbas ghaut!
D´ Kind verschrecket o glei mea,
gwieß kommt iatz dea Klaus derhea!
A starrer Blick vo alle vier
Fällt me auf dia Stubetür.
Dia sell gauht auf - und wea kommt rei?
Ma siacht an große Krette glei,
voller Holz und Reisatbosche
und hinda dött duat d´Oma gosche:
"Herrschaftszeiten, allad mea
Trag i des schwere Holz derhea!
Dia Mannsbilder bei eis im Haus,
sind bloß futt - isch des a Graus!
Großvater, hättsch doch helfe kenna,
hocksch bloß in der Stuba henna!"
Der Opa moit: "Hättsch hald was gset,
doch stells grad a, iatz isch sche z´schpät!"
Er schmunzelt hoile vor sich na
und ziacht mea an seir Halbe a`!
"Kommt iatz heit dea Nikolaus?",
schreit dr Kloi vo hinda raus!
"I weiß es idd", set d´ Muatter drauf
Und luaget an der Standuhr nauf.
A ganze Stund isch sche vergange!
"Eis duats´s auf den Klaus idd blange",
moinet d`Kind und saget glei:
"Dea duat bestimmt woanders sei,
der isch hald no im Nauchbaurhaus!"
"I weiß sche wo der isch, dea Klaus",
brummlet D´Muatter vor sich na
und isch o glei mea am Fenster dra!
Sie luaget ganz energisch naus,
doch weit und breit - koi Nikolaus.
D`Oma moit: "Iatz hock mea hea,
dau duß isch nix als wia a Schnea!"
"Du Mama", set die Kloi am Tisch,
"weisch Du - wo der Papa isch?
Kommt der idd in d`Stube rei?
Der wollt doch o bei eis iatz sei!"
"Der Papa isch", moit d`Oma drauf,
"no schnell zum Onkel Franzl nauf.
Dia hand a Sitzung zwecks der Kiach".
Der Opa schmunzlet: "Ja, ja, dia Siach,
ich glob dia zwei, die sitzet guat,
dau wo man gera sitze duat.
Bei der Sitzung wär i frei
heit am liebschte o derbei!"
"Ruhig bisch!" - befzget d`Oma gschwind,
"verzell iatz nix, dau vor de Kind!",
Z`maul duats an Rumplar duß im Gang,
de Kinder weat´s mea angst und bang.
Iatz kommt a doch, dea Nikolaus,
a Riesenkrach im ganze Haus.
Es schebbret, polltret furchtbar laut,
bis z´maul die Stubetür aufgauht.
A wilder Krampus stolpret rei.
Dr Nikolaus derhinter glei!
Dea Krampus mit seim Reisatbese
Isch numm so richtig standfest gwese.
D´Kind, dia murmlet vor sich na:
"Was sind denn des für Klause-Ma?
Du Mama, sag, was dend dia hau,
dia kennet frei gar numm guat stauh?"
D` Muatter weat ganz roat im Gsicht.
D`Oma set: "Des glob i nicht!"
De Opa, den verreißt´s bald schier,
er lachet in sei Woizebier.
"Ruhe!" - schreit der Krampus drauf,
dr. Nikolaus schlägt`s Büchle auf,
blättred um - so guat a ka
und fangt o sche zum lalle a:
"Drauß vom Walde komm i hea,
ich muss euch sagen….- i weiß nix mea!"
Er luagat starr und isch ganz stumm,
dr. Krampus dreht sich zua`m numm,
dea duat sich o mit Rede schwer:
"Ich muss euch sagen - es weihnachtet sehr!"
"Wia?", moit drauf der Klause-Ma:
"Nau fang i hald von vorna a:
Drauß vom Walde komm ich her,
ich muss euch sagen, es weihnachtet sehr!
Überall an den Stammtisch-Stizen,
sah ich goldene Gläser blitzen,
mit Weihnachtsbier - ganz voll und frisch,
ma merkt, dass Weihnächte bald isch!"
Dr Opa lachet und schreit glei:
"Frohe Weihnacht, prost dir zwei!"
"Prost!", hert ma de Krampus lalle,
und isch in de Adventskranz gfalle.
Der Nikolaus will eahn verlange,
bleibt mit seim Stab am Ofe hange,
stolpret und flackt o sche dra!
D`Muatter fangt zum gosche a:
"Herrschaftszeiten, muass des sei?,
kommet dir dau bsoffe rei!"
"Du Mama" frauget d `Kind am Tisch,
"ka´s sei, dass des der Papa isch?"
"Und der dau in deam greana Kranz,
gell - des isch der Onkel Franz!"
Die Kind, die hand sich riesig gfreit,
dass heit so nette Klause geit.
Wia witzig doch der Krampus isch,
flackt midda auf`m Stubetisch,
zwischen Kranz und Laiblesache,
der Onkel Franz muss sell glei lache.
O der Papa war guat drauf,
dea stauht vom Bode langsam auf,
hebt sich an seim Stab mea ei,
doch der Stecke bricht entzwei -
und der Papa flackt mea dra.
Alles fangt zum lache a! --
Bloß Muatter macht a finstres Gsicht
Und goschet: "Na, des gloab i nicht,
dia Blamasch in eiserm Haus,
mit deane bsoffene Nikolaus.
Bei solche Klause ka oim glei
Der Klausetag doch gstohle sei!
Was sollet denn dia Kinder denke,
dean Auftritt konnt ma sich doch schenke!"
"Guat" moit drauf dr Nikolaus,
"nau gand mir in an anders Haus,
dau wo eis koi Schimpfe blüaht!
Du, Krampus, mir gand mea zum Wiat!
Dau geit`s gwieß no Weihnachtsbier,
komm, schnell naus bei dr Stubetür!"
Dr Opa schreit: "Wartet, dir zwei,
i gang mit und zeig ui glei,
wo der Weg isch, nauf zum Wiat,
idd dass mir no oar vo ui verfriert."
Opa, Krampus, Nikolaus,
sind weidle bei dr Stube naus,
hand absichtlich dean Sack vergesse,
voller Spielsach und ebbs zum Esse,
Leabkuche, Äpfel, Zimatstera
und an Schoklad - des mag ma gera!
D`Kind hand gstrahlt, über all zwei Ohra,
o d` Muatter isch mea ruhiger gwore.
Denn schließlich hat se o was kriat,
an scheane Weihnachtsstern, der blüaht.
So haut`s für jeden ebbas gea,
und seller Aubet war no schea!
Anmerkung:
Dia nächste Jauhr - hau i vernomme -
Seiet nie mea Klause komme
zum Meggle-Baur!
I glob, de`sch klar,
weil dött dea Bsuach einmalig war!
von Georg Ried